Öğrenci Olmak

Evet öğrenci olmak gerçekten çok zor. Özellikle evin temizliği ve yemeğiyle uğraşması, sobalı ise soba ve pisliği ile uğraşması, kaloriferli ise ev sahibi ile anlaşması gerçekten zor. En azından erkek öğrenciler için )) Yolun başı olan ev arama konusuna hiç girmiyorum ya erkek öğrenciye verilmez ev, ya da evin durumu kötüdür veya zemin katdır. Bu konuda kısaca hayatımdan kesitler aktarayım. 2inci öğretim okuyorum ve çeşitli sebeplerin katkıları ile ) sabaha karşı en erken 4 gibi uyurum en geç öğlen 12 Dolayısıyla en erken saat 11,30 en geç 16,30 gibi uyanıyorum. Dersler 17,00′da başlıyor. Genelde evde kahvaltı yapıp 1 saat kadar internette dolaşıp üniversiteye geçiyoruz. Evin bulaşık işleri ile ben, yemek işleri ile de ev arkadaşım ilgileniyor. Kafamıza göre eve gelince yarım saat oturup soba kovalarını gönüllü kimse o dolduruyor. Bulaşıklar birikince yıkanır yerler çok kirlenince de gırgırlanır Birşey bizi rahatsız etmediği sürece o şey ile ilgilenilmez. Arka arkaya gelen faturalar, cepte çok az para varken bir şekilde evi çevirebilme, ihtiyaçları giderebilme ve en önemlisi aç kalmamak bu oyunun kuralları ve gerçekten yetenek istiyor ) Ne kadar güzelki bizimde bu yeteneğimiz var. Sıkıntı çekerek günlerimizden günleri atlatıyor hergün “oh bugünü de atlattık” diyoruz. Neredeyse dipten geldim ve çıkıyor/ilerliyor gibiyim ) Bu sebeple eldekilerin değerini çok iyi bilirim. Neyse temizlik vakti geldiğinde o an için çok sıkıcı olan eşyaları toparlama bölümü adeta bir işkence. Bilgisayar ile ilgili çok eşyam var ve kabloları toparlamak, temizlik sonrası geri yerleştirmek işkence. Hava çok soğuk olduğunda, odunlarda ıslak olunca yorgunlukla sobayla uğraşmak, uğraşırken üzerimizin kirlenmesi kömürle elimizin kolumuzun kapkara olması sonrasında temizlemek için lavaboya buz gibi suya dirseklerimize kadar sokmak, elbiseler kirlenince yıkatacak arkadaş aramak , yemek yaparken sebzeleri kışın soğuk suda yıkamak (özellikle bu konuda ıspanak işkence konusunda 1 numara), misafir geleceği zaman odanızı toplamak ( her nekadar benim için toplu olsada, odam çoğu kişi tarafından dağınık olarak yorumlanmakta ), yerleri gırgırlarken bir anda gırgırın tüm pisliği halıya geri bırakması ve sonrası, yemek için odaya sofra kurması/kaldırması, ocaktaki yemeğin yanması, sıcak suyun olmaması, olması gereken bir eşyanın yokluğunda eldeki malzemelerle alternatif bir çözüm üretme çabası, arkadaşlarla evde toplandıktan ve onlar gittikten sonra mutfağın hali, buzdolabı almamıza rağmen içinin çoğu zaman boş olması ve şuanda daha aklıma gelmeyen birçok sorun öğrenci olmanın gerekliliğidir. Ama durumun bundan çok daha ötesi de var.

Evde arkadaşlarla toplaşıp herkes cebinde ne kadar varsa alkol ve bilumum aperatif çerez vs alıp evde hoş sohbetler etmek, kafalar hafif dönmeye başladığında çalan müziğe bağırarak hep birlikte eşlik etmek; ilerleyen saatlerde birisinin “lan gerçekten kader varmı” diyip sonu olmayan birçok konuya girmek, kar yağıp tuttuğunda gece yarısı 4te dışarı çıkıp bir elde şekilden şekle girmiş leğen ile uygun bir yokuş aramak ve ufacık leğene 3 kişi binmeye çalışıp hızla aşağı inerken leğenin en alttaki kişinin altından fırlayıp 3 kişinin yokuş sonuna kadar yuvarlanması, yolda yürürken ansızın birisinin arkanızdan suratınıza kar yapıştırması, yanyana yürürken sağ ayağınızla yanınızdaki arkadaşınızın kıçına vurmak ve sonrasında sizi kovalaması, kardeşlik duygularının hat safhaya ulaştığı anda bugünlerin hiç bitmemesini dilemek, cebinizde sadece 10 lira varken ve hiçkimsede para yokken o parayı ortaya koymak, bir oturuşta 2 tencere makarna pişirip 8 kişinin onu bir güzel yemesi, yine evde toplanıp ışıkları kapatıp yüksek seste film izlemek, kafeye gidip tabu ve jenga oynamak, evde arkadaşlarla sabahlamak ve yatak olmadığı için yere yanyana dizilmek ve o anda geçen iğrenç sohbetler sonrasında uykuya dalmak, pazara gidince 1liraya satılan taze soğanın siz öğrencisiniz denilip 75 kuruşa satılması aynı şekilde 5 tanesi 1 lira olan kivinin, satıcısının bizlere bakıp tezgahta kalan ufak tefek 20 kadar kiviye hepsini alın 2 lira verin demesi ve yine daha sayamayacağım bir sürü çok güzel şeyler de vardır öğrenci olmanın içerisinde. Bunun kıymetini her kim nederse desin evden mezun olamayan hiçkimse anlıyamaz )