
Bir mikroişlemcide 3 adet yol vardır ;
- Adres Yolu : Adres/Veri seçilir.
- Kontrol Yolu : Okuma işlemimi yoksa yazma işlemimi yapılacağı belirlenir.
- Veri Yolu : Veri gönderilir.
CPU tarafından gerçekleştirilen iki temel işlem vardır. Birincisi komutların yorumlanarak doğru bir sırada gerçekleşmesini sağlayan kontrol işlevi; diğeri toplama, çıkarma vb. özel matematik ve mantık işlemlerinin gerçekleştirilmesini sağlayan icra işlevidir. Bir mikroişlemcinin özelliklerini belirleyen bazı faktörler vardır. Bunlar;
- Kelime Uzunluğu : İşlemcinin bir defada işleyebileceği verinin büyüklüğü.
- Komut İşleme Hızı : Frekans ve zaman ters orantılıdır. İşlemcinin frekesı ne kadar yüksekse, komut işleme hızı düşer. Yani bu komutların daha kısa sürede işlenmesi anlamına gelir. ( F.T=1 )
- Adres Büyüklüğü : Bellekler mikroişlemci tarafından adres yoluyla adreslenirler. Adres yolunun sayısı ne kadar fazla olursa adresleme kapasitesi de ona göre büyük olur.
- Kaydedici Sayısı Ve Yapısı
- Değişik Tipteki Komutlar : Bİr mikroişlemcide komut sayısının çok olması sisteme kolaylık sağlar ama bizim için önemli olan aynı zamanda bu komutların az cycle (devir, dolaşım, dönme) ile çalışmasıdır.
- Farklı Adresleme Metotları : Bir verinin nasıl ve ne şekilde yerleştireleceği veya bellekten nasıl ve hangi yöntemle çağrılacağının belirlenmesi (doğrudan, dolaylı, indisli adresleme gibi) programcıya ekstra kolaylık sağlar.
- İlave Edilecek Devrelerle Uyum : Mikroişlemciler bir sistemde tek başına kullanılamaz. EPROM, RAM, ROM vb. elemanlara ihtiyaç duyarlar ve bu elemanlar kullanılırken de mikroişlemciyle uyumlu olup olmaması önemlidir.
Mikroişlemciler farklı yapılarda olmasına rağmen temelde şu birimleri içerir :
- Akümülatör
- Program Sayıcı ( Program Counter – CP )
- Komut Saklayıcı ( Instruction Register – IR )
- Komut Kod Çözücüsü
- Durum Saklayıcısı ( Condition Code Register – CCR )
- Aritmatik Mantık Birimi ( Aritmatic Logic Unit – ALU )
- Kontrol Birimi
- Yığın Göstergesi ( Stack Point – SP )














