Biyolojik Ortam Uyum Sağlıyor
Bitkiler alemi atmosferdeki sıcaklık değişimine daha önce tepki verdi. Ilıman beölgelerdeki bitki ve ağaçlar daha hızlı, daha iyi büyüyor ve 20. yüzyıl başına göre daha erken ürüyorlar. Güneydeki türler, sürekli olarak kuzeye yerleşiyorlar, alçaklarda yaşayanlar daha yukarılara doğru genişliyorlar. Küçük buzul çağından sonra ekoloji genel olarak yeniden düzenlenirken havadaki artan nemden faydalandı.
“Kuzey Yarımkürede aÄŸaçlar daha hızlı büyüyor ve daha erken ürüyorlar. Güneydeki türler kuzeye doÄŸru çıkıyorlar. DaÄŸlarda aÄŸaçlar teorik olarak yaÅŸamalarına uygun olmayan yüksek bölgelerde yaÅŸamaya baÅŸladılar.”
Daha büyük, daha verimli ağaç ve bitkiler
20. yüzyılın başından beri orta enlemlerde, özellikle Avrupa ve Kuzey Amerika’daki ağaçlar daha hızlı büyüyor ve daha yükseğe çıkıyorlar. Orta Fransa’daki meşeler 1900’dekinden 10 metre kadar daha yüksek. Diğer birçok tür gibi daha erken tomurcuklanıyor, yapraklarını daha geç kaybediyorlar. Bu durumda büyüme sürelerini on güne kadar uzattı. Otuz yıl öncesine göre gözle görülür bir şekilde daha verimli olan yapraklar ve reçineler, hayvan türleri gibi kuzeye doğru bir göç hareketine başladı. Bu tespit çiçekli bitkiler içinde geçerli. Bu yer değiştirmeler yerli türlerin zararına oluyor, zira rekabetten korunabilenler az sayıda. Bu nedenle bitkibilimciler son otuz yılda, Avrupa’nın kuzey iklim bölgelerindeki tür sayılarında sürekli bir azalma gözleniyor.Tam tersine ılıman bölgenin orta kısmı, kendine has çeşitliliğin arttığına şahit oluyor. Bu değişikliklerin büyüklüğü doğal değişkenlik sınırını aşıyor. Büyük olasılıklar bu durumun esas sorumlusu, atmosferdeki ortalama sıcaklık ve karbondioksit oranındaki artıştır, çünkü bu artış Kuzey Yarımküre’nin orta enlemlerindeki iklimlerin dağılım alanlarını değiştirdi. Ağaçlar ve bitkiler yapabildikleri takdirde bu hareketleri takip ediyolar. Kuzey bölgesi ormanları Kuzey Kutup bölgesindeki tundra alanlarını her bir ek derece Celsius için 100km’lik teori bir hızla işgal ediyor.
DaÄŸda
DeÄŸiÅŸiklikler daÄŸda daha belirgin. Alçak kısımlardaki bitkiler yükseklerdekilerin yerine geçiyor. AÄŸaçların bulunduÄŸu asgari 6,5 derece sıcaklığın belirlediÄŸi üst sınırdan sonraki seyrek yamaçlar daha önce hiç gözlemlenmemiÅŸ yoÄŸunlukta. Ural daÄŸlarında daÄŸ otlakları, yüz yıl öncesine oranla 20 ila 80 metre daha yukarıdan baÅŸlıyor. Alplerde kayın aÄŸacı artık 1600-2100 m’de çam ve ladin ise 2100-3200 m’de görülüyor.Karın olduÄŸu yukarı katlarda bile bitkiler, seksen yıldır her on yılda 4m tırmandı. DaÄŸ kütlelerinin yüksek katlarına yerleÅŸerek sert iklim koÅŸullarına uyum saÄŸlamış bitkiler, her yıl biraz daha alan kaybediyor. Oysa bu bitkiler, Batı Avrupa florasının yerleÅŸik türlerinin sadece belirli bir bölgede bulunanlar %15 %20’sini oluÅŸturuyor. 50 yıldır, Alperin doruklarında %70 oranında yukarı doÄŸru göç eden bitki türleri sayısındaki sürekli artış, bu eÅŸsiz bitkilerin yok olma riskinin fark edilmesini engelliyor. Bunlardan atmosferin ısınması mı sorumlu? Hiç şüphe yok, fakat tek sorumlu o deÄŸil.
If you're new here, you may want to subscribe to my RSS feed. Thanks for visiting!
